reisdag

Na wat problemen met het internet nu eindelijk online. Eindelijk is het dan zo ver, we gaan naar Florida. Om 05:00 uur zijn we opgestaan en om 6:00 uur gingen we richting Brussel voor de eerste vlucht naar Madrid. In brussel nog even iets gegeten met ons vijfen en daarna afscheid genomen van Soraya en Erik.

Alles verliep voorspoedig de vlucht vertrok op tijd altijd lekker als je weet dat je de volgende vlucht gaat halen hahaha. Eenmaal in Madrid aangekomen hadden we 2 uur overstaptijd, tijd genoeg dachten wij maar toen we eindelijk bij de gate waren konden we gelijk boarden wat een eind lopen was dat. Ook hier vertrok de vlucht op tijd, heerlijk alles liep volgens planning. Om 18:30 landen we in Miami.

Op naar de douane. We moesten naar de visitors afdeling, wat een drukte we hebben ongeveer een uur in de rij gestaan. Eindelijk we waren aan de beurt. Wat een lompe boer zeg die douane beambte. Onze dochter moest eerst het kind loopt naar zijn bali en hij begint echt te schreeuwen back, back ze moest tegen de muur blijven staan tegenover zijn balie. Toen was ikzelf aan de beurt kreeg wat vragen wat komen jullie hier doen, wat voor werk doet u, wat voor werk doet u man, waar woont u, hoeveel contant geld heeft u bij u, de gebruikelijke vragen hahaha. Daarna wou hij nog een foto van me en mijn vingerafdrukken van alle vingers en beide handen. Daarna was Albert aan de beurt die kreeg geen vragen ik had immers alles al beantwoord. We kregen te horen dat we door moesten lopen en bij de muur moesten wachten we mochten niet naar onze koffers toe er was iets mis met mijn Esta zei hij. dat is raar want het is dezelfde van vorig jaar. Albert zei ze heeft hem bij haar moet ze hem even pakken, hij kreeg te horen ik heb u toch niks gevraagd wachten bij de muur. oke dat doen we dan maar. we werden opgehaald door een andere beambte en meegenomen naar een ruimte met nog zeker rond de honderd wachtende. Dit kan lang gaan duren dacht ik nog. We moesten gaan zitten kregen we te horen staan blijven mocht niet. De moet zonk me wel in de schoenen op dat moment. Na een ruim halfuur wachten werd mijn naam geschreeuwd oeps ik moest bij de beambte komen. hij had mijn paspoort bij zich en gaf die aan me met de woorden. Welkom to the united states, ga naar bali 9 en u kunt gaan. Wij naar bali 9, 2 mensen voor ons valt mee we waren snel aan de beurt paspoort weer afgeven kijken en ja hoor ik mocht gaan halleluja geen idee wat er nu mis was met mijn Esta dat kregen we niet te horen en vragen daar hadden wij even geen zin in. Op naar de koffers die waren al van de band af gehaald en stonden keurig te wachten op ons. Door naar Alamo pffff wat een rij zeg Albert ging er vast in staan ik ging even een plekje zoeken voor Alysha en de koffers en dan met de papieren naar Albert. Onderweg werd ik aangesproken door iemand van Alamo zelf met de vraag of ik al had gereserveerd, ja dat heb ik dan mag u meekomen dan doen we het even hier zei hij. Super!!!! Albert erbij geroepen zijn Engels is beter dan de mijne en ik ben voor de zekerheid op de plek van Albert gaan staan in de rij mocht het toch niet lukken dan hoefde we niet weer achteraan in de rij, dit op advies van die man van Alamo. Ze waren zo klaar en Eindelijk rond een uur of 22:15 konden we echt weg van het vliegveld op naar het hotel. Die was maar 8 minuten rijden van het vliegveld dus daar waren we zo. Blij verrast door de kamer, lekker ruim 2 grote bedden en een hele zithoek met bank. HEERLIJK nu kan het grote genieten gaan beginnen.